دوری از مامانیت

سلام دوستای گلممممممم

حالتون چطوره؟؟؟

خب امروز میخوام براتون مثل همیشه از تسنیم گلی بگم...

یه خاطره از خوشگلممم...

تابستون امسال که تسنیم خانومی و مامانشو آجیای دوقلوش که الآن کلاس چهارمن اومده بودن تهران

خونه ی ما...و چون به عروسی یکی از فامیلامون نزدیک بود اومده بودن تا لباس واسه عروسی

بگیرن...بعدش مامان تسنیم و اون یکی خالم با هم رفتن بازار...من موندم و تسنیم و مامانم و

آجیاش...تسنیم هی گریه میکرد و میگفت:مامانی تُجایی؟؟؟یه بغضی داشت که نگوووووو...

دلم داشت پاره می شد...کم کم گریه کرد...من و آجیاش هر کار کردیم فراموش کنه انگار نه

انگار...بردیمش تو

روشوییمون یه کم باهاش آب بازی کردیم...آخه روشوییمونم بزرگه...وقتی که بازی کرد و کلی هم بهش

خوش گذشت

و دیدیم که نزدیکه که سرما بخوره آوردیمش بیرون...لباسشو که تنش کردیم ،

دوباره شروع

کرد:میتام به مامانم زنگ بزنم!!!مامانی تُجایی؟؟؟.....نه.....!!!!انگار نمیخواست فراموش کنه...خیلی

دلش گرفته بود...هی براش عروسک آوردم اسباب بازی آوردم....دو دقیقه بازی میکرد و دوباره شروع می

شد...بعدش مامانم پیشنهاد داد که فیلم جدیدی که خریده بودم و مخاطبش بچه ها بودنو براشون

بذارم...آره....!!!....فکر خوبی بود...اما به فکر خودم نرسیده بود...لپ تاپو که آوردم و فیلمو گذاشتم

تسنیم خیلی خوشحال شد...یه کم خندید و بعد انقدر خوشش اومد که دوری مامانشو فراموش

کرد....

همینطور که داشت فیلم میدید دیدم یه ساعت گذشت و تعجب کردم که تسنیم هیچی

نگفت...بـــــــــــــــــــــله...!!!...پس بگو....وقتی نگاه کردم دیدم همینطوری رو بالش خوابش برده...

بعدش

فیلمو قطع کردمو تسنیمو بلند کردم بردم گذاشتم رو تخت خودم و سرش یه پتوکشیدم و چراغا رو هم

خاموش کردم...خانومی یه دل سیر خوابید تا وقتی که مامانش اینا اومدن و با سر و صدای اونا از خواب

پرید...

اینم یه خاطره ی دوست داشتنی از جیگر خودم...

تا خاطره یه بعد؛بــــــــای